برای اندیشه

عموماً شعار هر سال، چارچوب‌ها و خط مشی کلی نظام، قوای سه‌گانه و مجموعه‌ی تحت امر آنها را ترسیم کرده و مشخص می‌کند که مسئولین و مردم باید چه مواردی را در اولویت «اقدامی» و «عملی» خود قرار دهند.

شعار هر سال، بر خلاف نامش، فقط «شعار» نیست؛ بلکه مانند چراغ راهی است که راه‌بلد در پیشاپیش کاروان در دست می‌گیرد و از میان مسیرهای مختلف، بهترین و کم‌هزینه‌ترین راه را پیدا کرده و از افراد می‌خواهد در آن مسیر، طی طریق نمایند.

امسال، با توجه به وضعیتی که کشور در آن قرار دارد، شعار «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» چندان هم دور از انتظار نبوده است؛ چرا که مردم در حالی سال 95 را آغاز کردند که معضلاتی مانند بیکاری، رکود و عدم رونق اقتصادی بر کشور سایه انداخته و تقریبا تمامی آحاد ملت را در بر گرفته‌ است. «احیا» و «گشایش» اقتصادی، وعده‌ی بی‌سرانجامی بود که دولت یازدهم از ابتدای روی کار آمدنش تا به حال سر داده و هر سال، «عمل» به آن را به سال دیگر حواله کرده است.

شعار امسال، مشخص کرده که همه‌ی بهینه‌سازی‌ها در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی، مدیون سلسله «اقدامات عملی» دولت و مجموعه‌های ذی‌ربط است، تا آنجا که مقام معظم رهبری در این‌باره فرمودند: «اگر به توفیق الهی، هم ملت و هم دولت و مسئولان گوناگون، بتوانند در مسئله‌ی اقتصاد کارهای درست و بجا و متقن را انجام دهند، امید این هست که در مسائل دیگر، مثل مسائل اجتماعی، مثل آسیب‌های اجتماعی، مثل مسائل اخلاقی، مثل مسائل فرهنگی هم تأثیرگذار باشند.»

این شعار مرز بین مدیریت «بخش‌نامه‌ای» و مدیریت «انقلابی» را عیان می‌سازد؛ چرا که دایره‌ی اثرگذاری مدیریت بخش‌نامه‌ای، تا آنجا گسترش می‌یابد که فقط منافع شخصی، حزبی و باندی خود را تأمین نماید؛ اما مدیریت انقلابی، هیچ‌گونه اغماض و تساهلی را در مسیر «عمل» به «تعهدات» خود بر نمی‌تابد و چاشنی «اقدام و عمل» که به شعار «اقتصاد مقاومتی» پیوست شده است، خود نمایانگر «تکلیف»پنداری سیاست‌های اقتصاد مقاومتی است که دولت یازدهم، مبانی و تئوری‌های آن را به تشریح در چند سخنرانی و بعضا استفاده‌های تبلیغاتی، خلاصه نموده است.

شعار امسال، خط بطلانی بر راهکار «گفتار درمانی» دولت یازدهم خواهد کشید و دولت مجبور است همه‌ی آثاری که مردم از اقتصاد تدبیر و امید لمس می‌کنند را واضح و صریح بیان نماید. همان‌گونه که رئیس‌جمهور محترم، اثرات برجام را در لمس هواپیما و قطار عنوان کرده است، «باید» اثرات مثبت و منفی روش‌های اقتصادی خود را بر سفره‌ها و جیب‌های مردم بیان کند و این‌بار به جای گرفتن روزه‌ی «برجام»، غسل «انجام» نماید.

آناج